Symbol serca, jako znaku odnoszącego się do pojęcia miłości jest jedynym z najczęściej używanych i najbardziej rozpoznawanych na świecie. Widzimy go między innymi na koszulkach, kartkach walentynkowych i jego istnienie przyjmujemy za oczywiste. Jednakże zapewne niewielu z nas zastanawiało się nad tym, jaka jest geneza powstania tego symbolu.

Sercu przypisywano nie tylko znaczenie związane z miłością, ale też miało ono wymowę duchową oraz mistyczną. Idea ta jest obecna w Biblii oraz w mitologii egipskiej. Wielu starożytnych filozofów uważało serce za siedzibę uczuć, a wedle pradawnych wierzeń, bogowie zaczynali akt kreacji od uformowania swojego serca.

Co ciekawe, starożytni Egipcjanie uważali, że to serce kieruje człowiekiem i było uważane za siedzibę intelektu. Z podobnego założenia wychodzili również Chińczycy, którzy uznawali je za jeden z tak zwanych Ośmiu Cennych Organów Buddy. Również taoizm umiejscawia w sercu ośrodek rozumienia, a w hinduizmie serce umożliwia łączność z Brahmanem (Absolutem).

Obecnie panuje przekonanie, jakoby kształt serca nawiązuje do części kobiecego ciała, jak piersi czy pośladki. Formę tę wiąże się również z kształtem grzbietu i skrzydeł gołębia związanego z boginią miłości- Afrodytą.

Symbol ♥ został wymyślony przez grafika Miltona Glasera w latach 70. XX wieku, kiedy dla przywrócenia świetności Nowego Jorku, przygotowano dla niego hasło promocyjne „I love New York”. Glaser po prostu zamienił słowo „love” na ♥. Serduszko wkrótce szybko się rozpowszechniło na całym świecie, jako synonim słowa „kocham”.