Ślepa miłość

Ślepa miłość

Popularne powiedzenie mówi, że miłość jest ślepa. Dzięki badaniom Franka Bernieri z Oregon State University wiemy, że jest w nim ziarnko prawdy.

Naukowiec postanowił stwierdzić, czy osoby zakochane, jako „eskperci” w dziedzinie miłości będą potrafili trafnie rozpoznać inne osoby darzące się tym uczuciem. W tym celu sfilmował rozmowy z 25 parami i za pomocą wypełnianych przez nich testów i kwestionariuszy określił uczucia, jakie do siebie żywią. Nagrane filmy były następnie pokazywane zakochanym ochotnikom, których zadaniem było określenie siłý uczuć i charakteru relacji łączącej osoby przedstawione na filmie. Zadaniem uczestników badania było wskazać 5 najbardziej kochających się i 5 najmniej kochających się z 10 prezentowanych nagrań. Wyniki badania były zaskakujące – zakochani trafnie rozpoznawali najwyżej 3 do 4 na 10 par, natomiast pozostałe osoby – 6 na 10. Badacz tłumaczy ten efekt tendencją do projektowania własnych teorii i postaw wobec miłości przez zakochanych obserwatorów na pary obserwowane na filmie.

 

 

Miłość i romantyzm

Miłość i romantyzm

Bardzo często przyjmujemy za prawdziwe stereotypowe przekonanie, że kobiety odznaczają się dużo większym stopniem niż romantyzmu. Czy tak jest w istocie?

Okazuje się, że nie. Badania empiryczne wykazują, że mężczyźni dużo szybciej zyskują przekonanie, że kochają swoją partnerkę. Tymczasem aż 43% kobiet stwierdziło, że jeszcze po 12 spotkaniach nie wiedziały, czy są zakochane. Ponadto okazuje się, że mężczyźni bardziej cierpią po rozstaniu niż kobiety. Liczba mężczyzn popełniających samobójstwo po zawodzie miłosnym czterokrotnie przewyższa liczbę robiących to kobiet. Co więcej, to kobiety częściej inicjują zakończenie związku i są w tym bardziej stanowcze.

Nie oznacza to jednak, że kobietom brak romantyczności. Ocenia się, że silniej przeżywają miłość i są bardziej uzależnione od partnerów. Choć może to wynikać z faktu, że kobiety mają tendencję do silniejszego odczuwania wszystkich uczuć.

Teoria przywiązania

Teoria przywiązania

Teoria przywiązania, której podwaliny stworzył John Bowlby, łączy doświadczenia z dzieciństwa z relacjami romantycznymi w dorosłości. Zakłada, ze więź dziecka z opiekunem wykształcona już w najwcześniejszym okresie życia staje się prototypem późniejszych relacji z innymi ludźmi. Przywiązanie dziecka do opiekuna jest biologicznie uwarunkowaną ludzką potrzebą, a powtarzające się zdarzenia w kontekście tej więzi są podstawą wytworzenia się wewnętrznego roboczego modelu przywiązania, czyli zespołu przekonań dotyczących potencjalnych reakcji partnera w bliskim związku.

Istnieją trzy style przywiązania: bezpieczny, unikowy i lękowo-ambiwalentny. Najbardziej pożądanym jest pierwszy z nich, wytwarzany w sytuacji bliskiego i opartego na poczuciu bezpieczeństwa kontaktu opiekuna z dzieckiem. Osoby posiadające taki styl przywiązania potrafią stworzyć satysfakcjonujący i oparty na zaufaniu związek. Styl unikowy wytwarza się, gdy opiekun nie reaguje na potrzeby dziecka. Osoby, które się nim charakteryzują, w dorosłym życiu unikają bliskości i zaangażowania w relację z drugą osobą. Natomiast w sytuacji, gdy reakcje opiekuna są zmienne i niespójne, wytwarza się styl lękowo-ambiwalentny. Osoby o takim stylu przywiązania mają później tendencję do sprzecznych zachowań – z jednej strony pragną bliskości, z drugiej często jej unikają.

Mowa kwiatów

Mowa kwiatów

Obdarowując kogoś kwiatami, należy zwrócić nie tylko na ich kolor, ale także gatunek. Ich znaczenie może niejednokrotnie przekazać więcej niż słowa, dlatego poniżej odkrywamy ich symbolikę.

Bratek – oznacza, że zależy nam na obdarowanej osobie i pamiętamy o niej,

Cyklamen – oznacza rozstanie bez szans na odbudowę uczuć,

Fiołek – wyraża miłość, ale też smutek, że ktoś bliski o nas zapomniał,

Frezja – to symbol szacunku, uczucia i radości,

Goździk – trudno wskazać jego jednoznaczna symbolikę, gdyż jego znaczenie zależy od koloru,

Hiacynt – hiacynt jest oznaką przykrości spowodowanej przez bliska osobę, jednak kwiat ten zmienia swą symbolikę w zależności od koloru,

Konwalia – symbolizuje delikatność i nieśmiałość,

Niezapominajka – oczywiście symbolizuje pragnienie, by bliska osoba nigdy o nas nie zapomniała,

Tulipan – otrzymanie czerwonego tulipana oznacza miłość,

Żonkil – oznacza nieodwzajemnioną miłość i zazdrość,

Istnieje wiele sposobów wyrażania uczuć. Czasami warto skorzystać z symboliki i pokazać swoje wnętrze w subtelny i uroczy sposób.

Symbolika kolorów kwiatów

Symbolika kolorów kwiatów

Nie da się ukryć, że gesty potrafią czasami przekazać więcej niż słowa. Jednym z takich znaczących uczynków może być podarowanie komuś kwiatów. Należy jednak pamiętać o tym, że ich kolor ma duże znaczenie i także stanowi treść przekazywanej wiadomości.

Biel – podarowanie komuś kwiatów o tej barwie wyraża szczere, szlachetne uczucia.

Błękit – kolor ten oznacza dozgonną wierność.

Czerwień – to oczywiście kolor symbolizujący miłość, a także pożądanie i namiętność odczuwane w stosunku do drugiej osoby.

Fiolet – to barwa smutku i żalu, symbolizująca także koniec miłości.

Róż – podarowanie komuś różowych kwiatów oznacza przyjaźń.

Zieleń – to kolor symbolizujący szczęście, nadzieję oraz nieśmiertelność.

Żółć – ponieważ jest barwą zazdrości, złości i negatywnych uczuć, nie powinno się obdarowywać innych kwiatami o tym kolorze.

 

Dobroczynne skutki związku

Dobroczynne skutki związku

O tym, że warto pozostawać w szczęśliwym związku, chyba nikogo nie trzeba przekonywać. Warto jednak podkreślić, że bliskie relacje interpersonalne mają dużo poważniejsze skutki, niż się powszechnie uważa. Jedną z najistotniejszych dziedzin, w których związek ma znaczenie, jest… zdrowie.

Badania nad zamężnymi kobietami dowodzą, że mają one niższe ciśnienie tętnicze krwi niż samotne kobiety. Co więcej, mają niższy poziom cholesterolu, rzadziej są otyłe i są bardziej odporne na depresję.

Dobroczynne skutki związku na zdrowie dotykają także żonatych mężczyzn. Okazuje się, że w porównaniu ze swoimi kolegami stanu wolnego rzadziej: chorują, mają kłopoty ze wzrokiem, podwyższony poziom cukru we krwi, cierpią na nadciśnienie czy schorzenia układu oddechowego. Ponadto mniej piją, lepiej się wysypiają i częściej rzucają palenie.

Generalnie, ludzi w związku rzadziej dotyka alkoholizm, schizofrenia, a także zaburzenia jedzenia i myśli samobójcze.

Zimna samotność

Zimna samotność

Często posługujemy się metaforami łączącymi zimno i samotność. Ludzi, z którymi nie wiążą nas przyjazne stosunki, określamy jako „zimnych”, a nieprzyjemny wyraz twarzy opisywany jest jako „lodowate spojrzenie”. Naukowcy Chen-Bo Zhong i Geoffrey Leonardelli postanowili zbadać, czy te związki językowe to coś więcej niż tylko metafora.

Okazało się, że tak. Osoby, które przypominały sobie sytuacje, w których czuły się samotne lub odrzucone, oceniały temperaturę w pomieszczeniu jako niższą niż badani, którzy mieli za zadanie myśleć o przyjemnej sytuacji grupowej, w której czuli bliskość i akceptację. Oczywiście, by badanie nie zorientowali się w prawdziwym celu badania, prośba o oszacowanie temperatury została uzasadniona celami zespołu konserwującego laboratorium.

Przeprowadzono także drugie badanie, sprawdzające czy osoby odrzucone będą silniej preferować ciepłe produkty niż ludzie, którzy nie doznali odtrącenia przez grupę. By manipulować poczuciem osamotnienia, użyto gry komputerowej polegającej na podawaniu piłki innym graczom. W rzeczywistości ruchami wszystkich uczestników gry poza osobą badaną sterował komputer. Rozgrywkę zaprogramowano tak, aby część badanych otrzymywała piłkę bardzo rzadko, część – równie często co inni gracze. Po zakończeniu tej części eksperymentu poproszono uczestników o ocenę kilku produktów spożywczych: ciepłych (np. gorąca kawa) i zimnych (np. coca-cola). Obie grupy badanych podobnie oceniły zimne produkty. W przypadku ciepłych, osoby osamotnione wyraźnie wolały produkty gorące.

Badania wyraźnie pokazują, że osoby samotne dosłownie czują nieprzyjemne zimno. W takiej sytuacji warto spróbować znaleźć kogoś, kto wniesie trochę ciepła w życie. Zwłaszcza w chłodne, jesienne lub zimowe wieczory.

Rodzaje miłości

Rodzaje miłości

Mówiąc o miłości przeważnie mamy na myśli miłość pomiędzy kobietą i mężczyzną lub miłość matczyną czy też braterską. Jednakże można zastosować inną typologię, stworzoną przez Johna Lee.

Wyróżnił on storage- miłość zrównoważoną, która opiera się na przyjaźni pomiędzy partnerami. Partner nie jest kochankiem, lecz raczej duchowym towarzyszem. To miłość, która może wiele przetrwać, ponieważ posiada bardzo mocne podstawy.

Wyróżniona została także miłość typu eros. To miłość romantyczna, która wiąże się z zafascynowaniem drugą osobą oraz silnym pociągiem seksualnym. Wczesny etap miłości wiąże się z gwałtownością uczuć. Osoby, które reprezentują ten typ wierzą przeważnie w miłość od pierwszego wejrzenia i kojarzą miłość z dostarczaniem partnerowi największej ilości przyjemności.

Kolejnym typem jest ludus ludus. Ten typ traktuje miłość jako zabawę. Elementem spajającym partnerów jest w tym przypadku seks. Gra polega na wykazywaniu się zdolnościami, które mają udowodnić przewagę nad partnerem.

Pozostałe typy miłości to: manie (eros+ludos)- miłość obsesyjna, pragme (ludus+storze)- miłość oparta na kalkulowaniu zysku i strat, a także agape (eros+storze)- miłość pełna poświęcenia i altruizmu.

Lee pisał: „Tak jak wszystkie kolory pochodzą od trzech podstawowych, tak wszystkie style miłości dadzą się wyprowadzić z trzech podstawowych stylów”. Badania Johna Lee wykazały, że kobiety bardziej skłonne są do miłości typu storge i pragma, a mężczyźni do miłości erotycznej i ludycznej.

Symbol serca

Symbol serca

Symbol serca, jako znaku odnoszącego się do pojęcia miłości jest jedynym z najczęściej używanych i najbardziej rozpoznawanych na świecie. Widzimy go między innymi na koszulkach, kartkach walentynkowych i jego istnienie przyjmujemy za oczywiste. Jednakże zapewne niewielu z nas zastanawiało się nad tym, jaka jest geneza powstania tego symbolu.

Sercu przypisywano nie tylko znaczenie związane z miłością, ale też miało ono wymowę duchową oraz mistyczną. Idea ta jest obecna w Biblii oraz w mitologii egipskiej. Wielu starożytnych filozofów uważało serce za siedzibę uczuć, a wedle pradawnych wierzeń, bogowie zaczynali akt kreacji od uformowania swojego serca.

Co ciekawe, starożytni Egipcjanie uważali, że to serce kieruje człowiekiem i było uważane za siedzibę intelektu. Z podobnego założenia wychodzili również Chińczycy, którzy uznawali je za jeden z tak zwanych Ośmiu Cennych Organów Buddy. Również taoizm umiejscawia w sercu ośrodek rozumienia, a w hinduizmie serce umożliwia łączność z Brahmanem (Absolutem).

Obecnie panuje przekonanie, jakoby kształt serca nawiązuje do części kobiecego ciała, jak piersi czy pośladki. Formę tę wiąże się również z kształtem grzbietu i skrzydeł gołębia związanego z boginią miłości- Afrodytą.

Symbol ♥ został wymyślony przez grafika Miltona Glasera w latach 70. XX wieku, kiedy dla przywrócenia świetności Nowego Jorku, przygotowano dla niego hasło promocyjne „I love New York”. Glaser po prostu zamienił słowo „love” na ♥. Serduszko wkrótce szybko się rozpowszechniło na całym świecie, jako synonim słowa „kocham”.

Wyrażanie miłości

Wyrażanie miłości

Każdy z nas posiada właściwe tylko jemu formy wyrażania miłości oraz głębi swoich uczuć. Jest to kwestia indywidualna, niemniej posiada ona swoją genezę. Ludzie zwykli okazywać uczucia zgodnie z tym, do jakiego kręgu kulturowego przynależą, a także w jaki sposób zostali wychowani. Zróżnicowanie pod tym względem może być dość znaczne, ale możliwe jest wyodrębnienie wspólnych wszystkim ludziom sposobów na okazywanie sympatii.
Miłość można świadczyć słowem, które podkreśla nasze przywiązanie, podziw i szacunek. To nie tylko słowa „kocham cię”, lecz również komplementy, a także swego rodzaju „szyfry”, zrozumiałe tylko dla danej pary zakochanych.

O znaczeniu dotyku nie trzeba wiele mówić. Pocałunki, masaż, tulenie to ważny i bardzo przyjemny sposób na okazanie tego, co czujemy. Naukowcy udowodnili, że miłosny dotyk sprzyja wydzielaniu endorfin, które są hormonami szczęścia.

Gdy kogoś kochamy, chcemy dla niego jak najlepiej. Dlatego też pomaganie bliskim osobom w trudnych momentach, jest również świadectwem naszej miłości. Troszcząc się, okazujemy zainteresowanie dla spraw ukochanego czy ukochanej.

Poświęcanie ukochanej osobie czasu i rezygnowanie dla niej z pewnych zajęć sprawia, że osoba czuje się ważna. Budujemy w niej poczucie pewności związku i bezpieczeństwa.

Wszystkie te metody są w równym stopniu ważne w okazywaniu uczuć. To proste sposoby, jednakże czasem zapominamy o tym, jak ważne są nawet drobne gesty czy słowa.